De liefde tussen Twitter en mij komt maar niet echt tot bloei. Ik vind het femoneen interessanter dan het praktisch nut. Ik kijk er regelmatig rond, tweet een beetje en volg een paar mensen die me regelmatig op nieuwe dingen wijzen.

Sinds een paar weken gebruik ik Yammer. Yammer lijkt erg op Twitter, het grote verschil is de toepassing binnen afgeschermde groepen. Ik ben lid van de Hill & Knowlton-Yammer, alleen mensen met een Hill & Knowlton email adres kunnen lid worden. Op dit moment zijn er ruim 30 mensen lid, vooral internationale collega’s.

Het aardige is dat bijna al die collega’s zich met Digital bijhouden. Uiteraard geldt dat ook voor het gros van de mensen op Twitter, maar daar deel ik vooral vakinhoudelijke zaken mee. Dat doen we op Yammer ook, maar daar delen we ook de pitches, nieuwe klanten, productontwikkelingen, concurrenten etc.. Voor mij relevanter, hoewel ik ook weer een aantal Twitteraars mis in sommige discusies. De hoeveelheid kennis en uiteenlopende karakters is daar natuurlijk veel groter.

Ideaal zou natuurlijk een enkele omgeving zijn waar je zelf groepen kunt definieren. Lijkt me een onvermijdelijke ontwikkeling voor al die microblogs. Voorlopig zal ik meer Yammeren dan Twitteren.

Ik rijd al een paar jaar in een Volvo 240, een auto die maar gewoon door blijft rijden. Inmiddels heb ik er weer een lease-auto naast, maar de liefde voor de Volvo blijft. De auto heeft bijna 500.000 kilometer gereden. Ik dacht er al even over na hoe je aan zo’n mijlpaal online aandacht zou kunnen besteden, misschien zelfs eens bellen met Volvo? Een laatste-meters blog, op zoek naar de vorige eigenaren, een interview met Garage van West en minimaal een filmpje van het moment supreme op YouTube. Ik had er wel ideeen over.

Het aardige van het WWW is dat er altijd wel iemand dezelfde ideeen heeft of (waarschijnlijker) die ideeen al heeft uitgevoerd. Zo ook nu. Deze video net gevonden. Ik ben benieuwd of Volvo zoiets nou oppakt, een duidelijk gevalletje van een brand advocate ten slotte. Ik laat het er maar even bij.

In mijn omgeving is het gebruik van LinkedIn volledig ingeburgerd. Een behoorlijk aantal mensen uit mijn netwerk is 500+ er. Het gebruik van de groepen lijkt ook booming, maar wat kun je er vervolgens mee?

Ik ben lid van zo’n 20 groepen, varierend van de alumni-verenigingen van mijn studie en oud-werkgevers tot onderwerpen die mijn (vooral) zakelijke interesse hebben. Ik zie de groepen vooral als een extra categorie en volg af en toe de updates en discussies.

Vanmorgen sprak ik toevallig met Jeroen Jonker Roelants, oprichter van de Linkedin groep Dutch Media Professionals. De groep bestaat sinds begin van dit jaar en heeft inmiddels 3600 leden, waaronder ik. De groep heeft een goed weblog over media en organiseert op 19 november het event Het nieuwe nieuws. De 400 plekken voor het event waren in 2 dagen vergeven.

De combinatie LinkedIn, weblog en events blijkt een prima basis voor een snel groeiende community. Heeft iemand andere voorbeelden van groepen die op deze manier succesvol zijn?

Op dit moment loopt er een actie voor een opt-out voor de papieren Telefoongids en Gouden Gids. Mensen willen aan kunnen geven dat ze de gidsen niet willen ontvangen. Via Twitter is de actie goed te volgen en zie je de media aandacht ontstaan.

interessant vind ik hoe de Gouden Gids en De Telefoongids hierop gaan reageren en vooral ook hoe snel. Een aantal grote blogs heeft de actie inmiddels opgepikt en er is veel consensus in de comments: de actie wordt van harte gesteund. Op 3FM is het item inmiddels ook al langs gekomen .

Later deze week kijk ik hoe stopdetelefoongids zich verder ontwikkelt, via welke media en hoe de uitgevers van de gidsen erop reageerden.

In 2006 deed ik een onderzoek naar de wijze waarop marketing- en communicatie professionals sociale media gebruiken (mail me als je het rapport wilt ontvangen). De Amerikaanse Society for New Communications Research (SNCR) stelde een aantal vergelijkbare vragen aan 297 communicatie professionals (allemaal goed bekend met- en gebruikmakend van social media). De antwoorden zijn gevat in een rapport dat hier is te downloaden.

Het rapport bevat naast de uitkomsten van het onderzoek een aantal case-studies. Interessante uitkomsten van het rapport vond ik:

Blogs vaakst gebuikt in campagnes
Blogs worden het vaakst gebruikt in campagnes, bijna 80% van de ondervraagden heeft een blog gebruikt in een of meer campagnes. Na de inzet van blogs, volgt het gebruik van online video, gevolgd door social networks en podcasts. Aardig om te zien is dat de mate van gebruik afwijkt van het geschatte effect van de online tools.

Online video het meest effectief
De ondervraagden geven aan dat het gebruik van online video het meest effectief is, op de voet gevolgd door blogs en newsgroups/fora. Opvallend is dat bijna alle sociale media volgens de ondervraagde erg goed scoren op effectiviteit.

Meten van resultaat vooral op kwantitatieve criteria
Voor het meten van resultaat vallen de ondervraagden vooral terug op ranking in zoekmachines en de traffic op de websites. Opvallend omdat als voordelen van de inzet van sociale media vooral brand awareness en klant tevredenheid worden genoemd. In het rapport wordt de uitkomst verklaard door de ambitie om snel resultaat te laten zien van een campagne. Traffic is direct meetbaar terwijl het veel langer duurt om een veranderende houding van een klant te kunnen laten zien. De helft van de ondervraagden meet, gestructureerd, de resultaten van hun social media inspanningen.

Invloed wordt op verschillende gronden ingeschat
De ondervraagden hanteren uiteenlopende criteria voor het bepalen van de invloed en het belang van een blogger. Het vaakst genoemd worden de kwaliteit van content, relevantie van de content voor bedrijf of merk en rankings. Criteria voor het meten van online engagement (zichtbaarheid, frequency van posten, naambekendheid) scoorden merkwaardigerwijs minder goed.
Online engagement is wel bepalend voor de inschatting van de invloed in een soiaal netwerk.

De afgelopen dagen was het meerdaagse muziekfestival Lowlands . Voor bedrijven en oganisaties een mooie kans in contact te komen met de bezoekers. Ik schreef al eerder over de laarzen van Greenpeace , maar ook Oxfam-Novib was nadrukkelijk aanwezig met een restaurant, bar en veel informatie. Blikvanger was ook Converse, dat al eerder aangaf de tijdgeest goed aan te voelen . Kunstenaars pimpten ter plekke je All Stars.  Maar de wijze waarop de VPRO verslag deed van Lowlands en vooral ook bezoekers hierin betrok, maakte op mij verreweg de meeste indruk.

(Online) engagement is bepalend voor het succes van je merk, van je organisatie of bedrijf. Engagement ontstaat door content. Content in het juiste formaat, beschikbaar op het juiste moment en voor de juiste persoon. Door relevante content ontstaan conversaties, met je klant maar ook van klanten met elkaar. Faciliteren van die conversatie is een andere pijler van online engagement. Net als de ambitie om ook echt een dialoog aan te willen gaan.

Deze vorm van marketing wordt steeds vaker Content Marketing genoemd. Content Marketing helpt je relaties en merken te bouwen. De manier waarop VPRO’s 3voor 12 verslag deed van Lowlands vind ik een prachtig voorbeeld van de mogelijkheden.

3voor12 maakt natuurlijk al veel content zelf, in uiteenlopende formaten. 3voor12 combineert die eigen content met de (getagte) content van bezoekers (tweets van Twitter, foto’s, video’s) van Lowlands, de volgers vanaf huis en andere media. Het resultaat presenteren ze in de vorm van een online mashup . Een mashup combineert verschillende soorten informatie en functionaliteit. De mashup van 3voor12 gaf zo een actueel en volledig verslag van Lowlands, voor bezoekers en thuisblijvers. Goed voorbeeld van de actualiteit was de heatmap. Bezoekers gaven ter plekke aan of een concert in een bepaalde tent de moeite waarde was of niet. Op een overzichtje op je mobiel zag je direct welke tenten in figuurlijke zin in brand stonden en waar je juist helemaal niet moest zijn. Allemaal via je mobiel, waarbij het je zo gemakkelijk mogelijk werd gemaakt via mobiele programma gidsen.

De verslaglegging van een festival is natuurlijk iets anders dan bijvoorbeeld het opbouwen van een merk. Andere doelen vragen een andere aanpak. Maar ik denk dat de aanpak van 3voor12 voor veel bedrijven, minimaal, een inspiratie zou moeten zijn.

De afgelopen dagen heb ik de Toolkit Corporate Communicatie gelezen. Het boek is geschreven door Lex Eschauzier en uitgegeven door Kluwer Adformatie. Het bevat theorie over communicatie, een uitgewerkt praktijkvoorbeeld en ook een digitale toolkit.

Eschauzier zet een goed theoretisch kader neer, relevante thema’s worden goed onderbouwd en definities weer eens scherp gezet. Vooral het hoofdstuk over Externe communicatie is een echte toolkit. Voor een starter buitengewoon handig als basis, voor een ervaren professional nuttig om nog eens naar terug te grijpen. Het blijft ondanks de hoge informatiedichtheid toch een prettig leesbaar boek.

Een gemiste kans vind ik het deel over online communicatie. Dat gaat voor mij te veel over zaken als de opbouw van een website (navigatie staat links, maximaal 7 keuzes, maximaal 4 niveaus diep etc.). Wat ik vooral mis zijn de ontwikkelingen van sociale media, mobiel internet. Ontwikkelingen met een enorme impact voor de communicatieprofessional, ontwikkelingen die grote uitdagingen met zich mee brengen.

Een praktisch punt is dat mijn login voor de website niet werkt, bovendien klopt de url op de bijsluiter niet. Op de site vind ik ook nergens een directe link naar een klantenservice oid.

De Toolkit Corporate Communicatie is een handig boek, maar vraagt om een uitbreiding met een Toolkit 2.0 voor de communicatieprofessional anno nu.

Dit weekend barst het ook formeel los: de Olympische Spelen in Beijing. Met grote sportieve, commerciele en politieke belangen. De Spelen zullen de berichtgeving in traditionele en sociale media de komende weken domineren. Het Amerikaanse Collective Intellect (social media analyse) analyseert op hun blog het aandeel van de grote sponsoren, het sentiment en ontwikkeling van issues tijdens de Spelen. Collective Intellect richt zich op Amerikaanse social media.

In de 2 weken voorafgaand aan de Spelen was het aandeel van de grote sponsoren als volgt:

Het aandeel van Coca-Cola, Visa en McDonald’s in berichten over de Olympische Spelen is het grootst. Het  sentiment van de berichten waar Visa in voorkomt is vaker positief (67%) dan voor McDonald’s (51%) en Coca-Cola (48%).

In het algemeen zijn de grootste negatieve issues in de sociale media de censuur en de mensenrechten. Beiden komen zelfs vaker voor dan negatieve sport-gerelateerde issues (bij elkaar genomen).

De komende weken zal Collective Intellect de ontwikkelingen volgen en ook trends laten zien.

Vorige week was er op Twitter veel te doen over Exxon. In het kort kwam er het op neer dat iemand met een Exxon-account op Twitter namens Exxon aan de online conversaties meedeed. Keurig met bijvoorbeeld verwijzingen naar de corporate site en de policies van Exxon, maar ook met een flinke uitglijder (bagatelliseren van de ramp met de Exxon Valdez). Een paar dagen later bleek dat die persoon helemaal niet sprak namens Exxon. Exxon werd geinformeerd en was er redelijk snel bij. Maar wat als iemand gedurende langere tijd ten onrechte namens je bedrijf of merk spreekt?

Het monitoren en analyseren van sociale media is voor de meeste bedrijven en organisaties een steeds grotere noodzaak. Een voorbeeld als dat van Exxon blijft dan nog lastig te voorkomen, je bent er als bedrijf waarschijnlijk wel zelf bij om het op te lossen.

De enorme hoeveeldheid aan social media-initiatieven maakt het voor bedrijven, organisaties, merken en personen lastig de identiteit te bewaken. Een account bij Twitter op een merknaam is bijvoorbeeld zo gemaakt en iemand kan zo namens dat merk aan de conversatie deelnemen. Veel merknamen zijn ook nog gewoon beschikbaar op Twitter.

Als eigenaar van een merk zou ik in ieder geval een lijst maken van de meest relevante sociale media en daar mijn merknamen claimen. Je hoeft vervolgens helemaal niet daadwerkelijk mee te gaan doen aan de conversatie. Monitoren is wel een noodzaak.

Op Techcrunch gaf Brian Solis een aantal van zijn ‘PR geheimen ‘ prijs aan startups. Solis is een PR professional die op PR blogs even productief als gezaghebbend is. De comments op de post waren wisselend. Loic Lemeur, een blogger en ondernemer van naam, vond de post van Solis totale onzin en schreef er een nieuwe post over.

De tips van Solis op een rijtje:

1. Je bent niet de enige met een verhaal, wees je daar bewust van. Zorg er voor dat je journalisten en bloggers zo goed mogelijk helpt met je verhaal, ze hebben weing tijd.
2. Kies de juiste persoon of het juiste team voor je PR.
3. Participeer, on- en offline. ‘Participation is marketing’.
4. Bij de verschillende fasen van groei horen andere (social) media doelgroepen.
5. Denk na over de timing van je verhaal ‘Don’t launch on mondays’.
6. Verdiep je in een individu, bereid je goed voor en lever je verhaal op maat.
7. Meet het succes van je PR activiteiten, dat is iets anders dan traffic meten.
8. Neem een woordvoerder, tenzij je zelf ook echt de beste bent in het vertellen van je verhaal.

Het commentaar van Lemeur:

1. Het gaat helemaal niet om verhalen voor journalisten of bloggers, maar om een goed product. Richt je op je klanten.
2. De beste persoon om je bedrijf of product te presenteren ben jezelf, met al je kennis en passie!
3. Participation is NOT marketing. Het gaat om de community
4. Denk niet in targets, maar in mensen.
5. Launch wanneer je wilt, aandacht is afhankelijk van je product.
6. Target ook geen journalisten of bloggers, bouw een relatie op.
7. Meet succes in langlopende relaties.

Voor Lemeur is zijn community het belangrijkste. Hij is natuurlijk prima in staat geweest een online plek te veroveren. Weinig mensen lukt dat op die manier, hij is een uitzondering.

Als je minder goed in netwerken bent, de wegen wat minder kent zijn de tips van Solis nuttig. Een PR bureau kan dan uiteraard helpen met de basis. Maar uiteindelijk gaat het om relaties. Die zal het bedrijf zelf op moeten bouwen.