Met (maximaal) 140 karakters op Twitter een halve pagina in de nrc next van vandaag bereiken: het lukte Kamerlid Arend Jan Boekestijn . Hij maakte in een tweet een onhandige grap over Chinezen, verwijderde die snel weer en moest even later toch zijn exuses maken. Zo’n tweet wordt uiteraard meteen opgepikt door andere twitteraars en vervolgens dus ook door de (online) media. In sociale media liggen al je foute grappen, teleurstellingen etc. meteen op straat. Hieronder een paar vuistregels voor het reageren en participeren in sociale media.

• Maak duidelijk wie je bent, gebruik je eigen naam en (indien van toepassing) ook de naam van de organisatie namens wie je reageert;
• Controleer je reactie, die blijft dankzij Google tot in eeuwigheid staan. Bekijk je spelling en vraag je af of die grap echt wel zo leuk is, ironie is bijvoorbeeld een lastig stijlmiddel op internet;
• Als je namens een bedrijf reageert: laat je niet verleiden tot discussie, reageer in principe maar 1 keer;
• Als je zakelijk reageert: doe geen loze beloften, de ander zal je er aan houden;
• Pick your battles, sommige discussies win je niet, begin er dan maar niet aan;
• Sluit je bijdrage aan een discussie ook echt af, bedank voor de input en maak het resultaat helder.

Ik lees de postings van Todd Defren op zijn blog PRSquared graag. Hij schrijft vol passie over PR 2.0 maar de ondertitel ‘It may be the future, but you still got to eat’ geeft ook zijn realiteitszin aan. Gisteren beschreef hij een vijftal van zijn gedachten over de toekomst van PR.

1. werknemers van bureaus worden zichtbaar (personal branding)

Bureaus moeten er tegen kunnen dat hun werknemers online zichtbaar worden. Hoewel directe zichtbaarheid in online communities vooral de verantwoordelijkheid van opdrachtgevers is, zullen medewerkers van bureaus namens klanten ook een rol spelen in community relations.

Ik geloof er hiernaast in dat bedrijven - dus ook PR bureaus - veel van hun kennis moeten gaan delen met de buitenwereld. Kennis weggeven betaalt zich uit omdat je er meer kennis (in de vorm van reacties) voor terug krijgt en omdat je jezelf kunt positioneren als expert.

2. training wordt belangrijker

Verhoogde zichtbaarheid van je medewerkers stelt hogere eisen aan het niveau. Permanante educatie wordt een groter item binnen PR bureaus, maar ook kennisdeling. Het laatste is natuurlijk een bekend issue. Eens in de zoveel tijd komt het in een vergadering naar boven als belangrijk punt, waarbij een ieder aangeeft zijn leven te beteren en kennis te gaan delen. Wiki’s worden ingericht maar sterven meestal een snelle dood. Iets-niet-weten-wat je had-kunnen weten of domme dingen beweren krijgt grotere consequenties in een transparante wereld.

3. Voorspelbaarheid wordt minder, fouten zijn zichtbaarder

Bureaus zullen duidelijker moeten maken aan hun klanten dat door een wisseling van de mediamacht de onvoorspelbaarheid van publieke reacties zal toenemen. Fouten liggen nu sneller op straat en zullen via communities veel sneller verspreid worden.

4. Bureaus moeten klanten helpen te veranderen van reactief naar proactief tot interactief

Voor PR bureaus en hun klanten was een snelle reactie naar de buitenwereld goed genoeg. Tegenwoordig laten bureaus ook een toegevoegde waarde zien door proactief te participeren in relevante communities. Maar de ‘public’ in public relations zal nog een stuk letterlijk worden en alle stakeholders van een organisatie bevatten, op een continue basis.

5. Bureaus moeten hun core heroverwegen

Social media relations wordt een groter spel dan media relations. Een database met 5000 mediabronnen en contactpersonen is al een hele klus om te onderhouden, de ontwikkeling van social media maakt het alleen maar complexer. Vooral kleinere bureaus zullen nog nadrukkelijker een markt moeten kiezen. Zelfs voor een blog als Rinz vind ik dit al een punt.