Wesley Sneijder is misschien wel de beste voetballer van Nederland. Tweebenig en controversieel. In het veld even goed als irritant. Wisselt prachtige vrije trappen af met rare overtredingen. Kan slecht tegen zijn verlies en gaat graag in discussie met scheidsrechters. In Italie houden ze daar niet van, Wesley loopt nogal eens tegen een schorsing aan.

Is niet kunnen en willen verliezen hetzelfde als een goede mentaliteit hebben? Ik denk het niet. Ik denk dat Wesley Sneijder met zijn gedrag regelmatig zijn team dupeert. Zoals hij uiteraard ook zijn team vaak helpt met zijn doelpunt en passes. Maar een goede mentaliteit? Niet direct. Mentaliteit gaat voor mij ook over teambelang, over grote doelen en gedrag.

Sneijder is momenteel het middelpunt van een nieuwe campagne van Nike ‘Be Like Me’. Kinderen worden uitgedaagd om via een online spel te laten zien dat ze de mentaliteit van Wesley Sneijder hebben. Sneijder pikt zelf de winnaars, die mogen met hem trainen in Milaan.

Die focus op de mentaliteit van Sneijder verbaast me. Ik denk dat ze daar bij Nike een risico mee nemen, een ongelukje zit in een klein hoekje met Wesley. Er zijn een hoop spelers die denk ik veel beter scoren op mentaliteit. Maar die wonen misschien niet in Milaan, doen 4,9 miljoen per jaar of gaan trouwen met Yolanthe. En daar zal de jonge doelgroep van Nike wel voor vallen. Hadden ze het misschien gewoon een wedstrijdje voetbal-glamour moeten noemen?